Monday, November 26, 2018

ഓർമ്മകൾ

സ്കൂളിൽ ഞങ്ങളെ ഹിസ്റ്ററി പഠിപ്പിച്ച ഒരു അധ്യാപകനുണ്ടായിരുന്നു. അദ്ദേഹം കോപ്പിയടിക്കുന്നവരെ കൈകാര്യം ചെയ്തിരുന്നത് ഒരു പ്രത്യേക രീതിയിലായിരുന്നു.
ക്ലാസ് ടെസ്റ്റിന് ചോദ്യപേപ്പർ തന്ന ശേഷം അദ്ദേഹം സ്റ്റാഫ് റൂമിലേക്ക് പോകും. പരീക്ഷ തീരുന്ന സമയമാകുമ്പോൾ വന്നു പേപ്പർ വാങ്ങിക്കൊണ്ടു പോകുകയും ചെയ്യും. സാറില്ലാത്തതു കാരണം മിക്കവരും പുസ്തകം തുറന്നു വച്ച് രണ്ടാം ലോക മഹായുദ്ധത്തെക്കുറിച്ചും, ബുദ്ധ, ജൈന മതങ്ങളെക്കുറിച്ചുമൊക്കെ തകർത്തെഴുത്തും. ഉത്തരമെഴുതിയ ആശ്വാസത്തോടെ പേപ്പർ കൊടുക്കുകയും ചെയ്യും.

ഇനിയാണ് കഥയുടെ രണ്ടാം ഭാഗം. ഒരു ദിവസം സാർ ഉത്തരക്കടലാസ്സുകളുമായി ക്ലാസ്സിൽ വരുന്നു. കൈയിൽ ഒന്നാന്തരം ചൂരൽ. കോപ്പിയടിച്ചവന്മാരൊക്കെ എഴുന്നേറ്റു നില്ക്കാൻ ആവശ്യപ്പെടുന്നു. ടെൻഷൻ മുറുകുന്നു. ചിലർ എഴുന്നേൽക്കുന്നു. ബാക്കിയുള്ളവർ കോപ്പിയടിച്ചില്ല എന്ന ഭാവത്തിൽ ഇരിക്കുന്നു. സാർ ഇരിക്കുന്നവരിൽ നിന്നും റാൻഡമായി ചിലരെ ചൂണ്ടി പെട്ടെന്നൊരു ചോദ്യം ചോദിക്കും. ചോദ്യം തീരുന്ന നിമിഷം തന്നെ എഴുന്നേറ്റു ഉത്തരം പറഞ്ഞിരിക്കണം, ഒരു സെക്കന്റിന്റെ താമസം വന്നാൽ അടി വീണത് തന്നെ. അടി എന്ന് പറഞ്ഞാൽ നല്ല ഒന്നാംതരം ചൂരൽക്കഷായം. ഡെസ്കിന്റെ അടിയിൽ കൂടി കാലിലും, തുടർന്ന് കയ്യിലും അതും കഴിഞ്ഞു ചിലപ്പോൾ അരിശം തീരാഞ്ഞു ക്ലാസ്സിന്റെ മുൻപിൽ നിറുത്തി തുടയിലും ശരിക്കു പൊട്ടിക്കും. കോപ്പിയടിച്ചെന്ന് സമ്മതിച്ചെഴുന്നേറ്റുനിന്നവർക്കൊക്കെ ലഘുവായ ശിക്ഷ മാത്രം. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഉത്തരം പറയുവാൻ കഴിയുമോയെന്നുള്ള പേടി നിമിത്തം കോപ്പിയടിക്കാത്തവരിൽ ചിലരും കോപ്പിയടിച്ചവരുടെ കൂടെ എഴുന്നേറ്റു നിൽക്കും. ഇപ്പോൾ ഓർക്കുമ്പോൾ രസം തോന്നുമെങ്കിലും, അക്കാലത്തു അതൊരു പേടിസ്വപ്നം തന്നെയായിരുന്നു.

No comments:

Post a Comment